1. ژاپن (استاندارد JIS)
سری اف سی: سری FC در ژاپن نشان دهنده گریدهای چدن است که اعداد نشان دهنده استحکام کششی است. در حالی که آهن خالص نیست، برخی از گریدها ممکن است محتوای آلیاژ نسبتاً کمی داشته باشند و به ترکیب آهن خالص نزدیک شوند. به عنوان مثال،FC100استحکام کششی تقریباً 100 مگاپاسکال دارد. با این حال، توجه به این نکته مهم است که اینها از نوع چدن هستند و آهن خالص نیستند.
2. ایالات متحده (استاندارد ASTM)
UNS K00001 (آهن الکترولیتی): این گرید نشان دهنده آهن الکترولیتی است که نوعی آهن با خلوص بالا است که از طریق پالایش الکترولیتی تولید می شود. در بین گریدهای فولادی رایج در ایالات متحده، از نظر ترکیب به آهن خالص نزدیکترین است.
سری 1000 AISI (آهن و فولاد فرفورژه): سری 1000 AISI شامل فولادهای کربنی با محتوای آلیاژ پایین است.AISI 1008به عنوان مثال، یک فولاد کم کربن با محتوای کربن تقریباً 0.08٪ است. اگرچه آهن خالص نیست، اما از نظر آلیاژ در میان فولادهای فرفورژه یکی از نزدیکترین گریدها به آهن خالص است.
3. اروپا (استاندارد EN)
EN 10025 (فولاد سازه): این استاندارد شامل گریدهای مختلف فولاد سازه می باشد. در حالی که بیشتر گریدها حاوی آلیاژهایی برای افزایش خواص مکانیکی هستند، برخی از گریدها مانندS235JR(یک فولاد ساختاری غیر آلیاژی)، محتوای آلیاژی نسبتاً کمی دارند. با این حال، آنها هنوز آهن خالص نیستند.
EN 10083 (فولادهای سخت شونده): این استاندارد شامل فولادهایی است که به طور خاص برای فرآیندهای سخت شدن کیس طراحی شده اند. در حالی که این گریدها حاوی عناصر آلیاژی برای سخت شدن هستند، برخی از گریدها مانند16MnCr5، دارای آلیاژ نسبتاً کم در مقایسه با سایر گریدهای فولادی هستند.
4. روسیه (استاندارد GOST)
فولادهای GOST: گریدهای فولاد روسیه اغلب حاوی عناصر آلیاژی هستند که برای کاربردهای خاص طراحی شده اند. با این حال، برخی نمرات، مانند08ps(یک فولاد کم کربن)، دارای ترکیبی نزدیک به آهن خالص از نظر محتوای آلیاژ است.
5. هند (استاندارد IS)
فولاد IS: گریدهای فولاد هندی نیز شامل آلیاژهای مختلفی هستند که برای کاربردهای مختلف طراحی شده اند. با این حال، برخی از نمرات، مانندIS 2062 E250(یک فولاد ملایم)، دارای آلیاژ نسبتاً کم است، به ترکیب آهن خالص نزدیک می شود اما آهن خالص نیست.
شفاف سازی مهم
درک این نکته ضروری است که هیچ یک از گریدهای ذکر شده در بالا آهن خالص نیستند. آهن خالص با ترکیبی نزدیک به 100 درصد آهن، به دلیل خواص مکانیکی محدود به ندرت در کاربردهای صنعتی استفاده می شود. در عوض، فولادها و چدن ها آلیاژهای آهن هستند که عناصر مختلفی برای افزایش خواص آنها اضافه شده است. نمرات ذکر شده نزدیکترین تقریب به آهن خالص از نظر محتوای آلیاژ در میان گریدهای فولادی و چدنی معمولی است.
برای کاربردهای خاصی که نیاز به آهن با خلوص بالا دارند، ممکن است از موادی مانند آهن الکترولیتی یا آهن ذوب شده در خلاء استفاده شود، اما این موارد معمولاً توسط گریدهای فولادی استاندارد پوشش داده نمیشوند.